Ο ήχος...
συνάρτηση ένα προς ένα και επί,
Από το εσώτερο τοπίο
προς το παλλόμενο κομμάτι celluloid
που συνήθισες να λες
"σύνολο των πραγματικών"...
Ο ήχος...
αντίπαλος με τον χρόνο,
από ένα σφάλμα στο πεδίο ορισμού
πρόσωπα ακυρωμένα...βομβαρδισμένα...
άνισο το στιγμιότυπο
άνισος κι ο κόσμος χωρίς κυματιστές εντάσεις...
τα κλειδιά της ευγλωτίας έχουν παραδοθεί στην σιωπή...
αυτή ταξιδεύει σαν γύρη με τον άνεμο τις νύχτες...
κάθεται στις ψυχές και κουβεντιάζει με τις ώρες...
υ.γ. Αφιερωμένο σε σένα που η ευχή σου επισκιάστηκε από τα db...Θυμήσου όμως πως πολλές φορές οι ευχές πραγματοποιούνται όταν το περιμένεις λιγότερο...
Thursday, April 10, 2008
Ξημέρωμα...
Tuesday, April 1, 2008
Chill...
Whilst flirting with Perpetuity...
the most unwelcome guest of all...
It dawned upon me that...
I am the Tide...
Let then the Sand give way upon my arrival..
for as gentle as Time...
I shall not prove to be...
Nor as swift...
Wednesday, March 26, 2008
Un-sharpness...
Blurry eyes...
My medium of choice those days...
When night falls...
Outside or within...
Friday, March 21, 2008
Ταξίδι στο κέντρο της πόλης...

20080101-img253, originally uploaded by ο πλοηγός....
Απόψε θέλω μια διαδρομή...
να ξετυλιχτεί σαν το μίτο της Αριάδνης,
ανάμεσα σε χαλάσματα και κόσμους υπό...
κι οι τοίχοι να γράφουν τα ονόματα που αγάπησα,
με σινική μελάνη...
All aboard...
ένα μαύρο τραγούδι διάλεξα να κρεμάσω στο λαιμό μου..
ένα canto nero...
και μια νύχτα ανάμεσα σε μουσική από βινύλλια ...
στην αντίπερα όχθη του κόσμου...
όπου όλες οι έννοιες βρίσκουν την αντιδιαστολή τους...
όπου οι δρόμοι γεμίζουν από ιδρωμένες σκέψεις...
Sing along...
Thursday, March 20, 2008
A line...
Έτσι λοιπόν μαθαίνει κανείς...
πως οι γραμμές συχνά είναι καθαρά προσωρινές...
και εύκολα κανείς τις ποδοπατά...
συχνά χωρίς αντίσταση...
σαν σκιές...
αρκεί να το συνειδητοποιήσει...
Wednesday, March 19, 2008
Saturday, March 15, 2008
Friday, March 14, 2008
Ορίζοντας...
Χαράματα...
Σε λίγο το τραίνο θα αρχίσει να κυλάει...
Για Νέα Υόρκη...
Κι εγώ θα είμαι σε λίγο για πρώτη φορά στην Πόλη των Πόλεων...
Έτσι απλά...
Thursday, March 13, 2008
Θυμήθηκα...
Κάθε φορά που βλέπω αυτές τις μέρες νεκροταφείο, στης New England τα μέρη όπου τριγυρνώ σκέφτομαι τους στίχους του Lovecraft από το "The call of Kthulu"...
"That is not dead, which can eternal lie...
and yet with strange aeons...
death may die..."
Wednesday, March 12, 2008
I wish I was sailing...
Υδάτινη πολιτεία κι η Βοστόνη...
κυριαρχεί το νερό...στην πόλη...και στην ζωή των ανθρώπων...
όμορφα...
Tuesday, March 11, 2008
Παιχνίδι...
"Ίσως να 'ναι μια παράκρουση, βέβαια, ή ίσως θεία παρέμβαση ή ίσως μια απεγνωσμένη προσπάθεια να οικειοποιηθούμε κάτι σ' ένα κόσμο που τίποτα δεν μας ανήκει. Ή πάλι μπορεί να αυτές τις στιγμές να καταλαβαίνεις άξαφνα όλο το μάταιο του κόσμου κι αυτό σε γεμίζει με μια αστεία έπαρση. Γελούσα. "
Τάσος Λειβαδίτης, από το "Βιολέτες για μια εποχή"
Sunday, March 9, 2008
Ex altis...
Μόνος...
σ' ένα ημιφωτισμένο ουρανό,
που αναλύει το ψύχος του
σε τόνους του πάγου...
Νιώθω ακίνητος...
"καταδύομαι μαζί σου...", είχες γράψει.
ταλαντεύεται το σκάφος
από κλωστές των αιθέρων αιώνιες κρεμασμένο...
Ξεκίνησα...
Wednesday, March 5, 2008
Face a la mer...
Σκέψου...
μια πίστα στην άκρη της θάλασσας...
πίστα από βράχια...
ή καλύτερα από λάβα πετρωμένη...
λάβα πεπρωμένη...
Κι έπειτα χόρεψε...
ντυμένη στα χρώματα του πετροκέρασου...
με ένα ζευγάρι παπούτσια...
φτιαγμένο από σύννεφα και βροχή...
ίσως και λίγα δάκρυα...
Με το πρώτο "μαρκάρισμα" θα σε συναντήσω...
στο άγριο φως ενός απογεύματος...
στα μάτια σου ο ορίζοντας,
θα με κοιτά ανεξερεύνητος...
και θα γελάς...
Γέλιο σαν σταγόνες πάνω στο νερό...
ύδωρ επί ύδατος...
υγρό το σώμα...
υγρή κι η ψυχή...
ΔΕΗ...
Μιας και μόλις ήρθε πάλι το ρεύμα στο σπίτι είπα να μοιραστώ μια φωτό που έβγαλα το καλοκαίρι στην Μεγαλόπολη...Λίγο πριν από την καταστροφή...
Tuesday, February 26, 2008
Ζωή σαν κολάζ...
Ένα καλοκαίρι χρόνια πριν στην Ναύπακτο...
Με μια άλλη γυναίκα...
Με μια άλλη αγκαλιά κι άλλες σκέψεις...
Νομίζω πως δεν είμαι ο κοινός παρονομαστής...
Είμαι ο ελάχιστος κοινός διαιρέτης όσων ζω...
Όλες οι σκέψεις μου...
Οι άνθρωποι που περνάν από πάνω μου...
Άλλοτε σαν αέρας κι άλλοτε σαν ρούχα...
Καλοκαιρινά κι ανάλαφρα ή χειμωνιάτικα και ζεστά...
Μπαίνουν σε άπειρους συνδυασμούς.
Μια φωτογραφία από την Ναύπακτο λοιπόν...
Μια άλλη από την Ανάφη..ή από το Λονδίνο...
Και μαζί τους η Μ. ,η Σ. ,η Β. ....
Να φτιάχνουν αθροίσματα που διαιρούνται από εμένα...
Και το αποτέλεσμα ακέραιο...
Ή μήπως όχι...;
Monday, February 25, 2008
Wednesday, February 20, 2008
Out there...
"Άνοιξε λίγο τα μάτια"
είπε η Γυναίκα...
και το βλέμμα της χαϊδεψε
τα σπασμένα κομμάτια ουρανού πάνω στο δρόμο...
"Θέλω να βλέπεις την νύχτα καθώς μας ερωτεύεται"
τα χείλη της είχαν χρώμα από λιωμένα σύννεφα
γεύση από πορείες και ανεπαίσθητες αλλαγές του καιρού...
χείλη ανεμολόγια...
"Άκου τα φορτηγά"
της απάντησε...
"Δες τα ίχνη τους..σαν ιστορίες"
Ίχνη από μελάνι...
Μελάνι στην άσφαλτο...
Tuesday, February 19, 2008
Addictions...
Όλοι έχουμε κάποιoν...
Φαντάζομαι...
Αλλά μπορεί να κάνω λάθος...
Μες' τους αχνούς κανείς βλέπει ότι θέλει...

















