Silent Lucidity

"Hush now, don't u cry..
I'm standing next to u...
In silent lucidity..."

Να 'μαι πάλι εδώ...
Η ίδια κλίση στο σώμα,
σαν από φτερά...

Το τσιμένο σπαρμένο
με μικρά πλαστικά λουλούδια...

Η μυρωδιά τους κυλά τεμπέλικα
προς μια αόρατη θάλασσα...

Περιμένω υπομονετικά
να μαυρίσει ο καιρός
τα ασημένια βέλη...

Περιμένω...
με την μνήμη κάποιου άλλου
περασμένη σαν μενταγιόν στο λαιμό μου

Τα διπλά τζάμια φιλτράρουν
όλα τα δευτερεύοντα...

το ανάγλυφο της γης...
την μυστική γεωμετρία του ζώντος χώρου...
τις αγωνιώδεις προσπάθειες των μηχανών...

και την Νύχτα...

Τίποτα τώρα...

Μόνο η αντανάκλαση...

και το χέρι μου να κουράζει τις σελίδες...

A pending takeoff...

Μια απογείωση
που κάτι ξανθά αθώα βλέμματα
την παρακολουθούν με δέος...

Η καλημέρα σου με πετυχαίνει
πάντα μπροστά σ'ένα διάδρομο
μπροστά σε ατελείωτες δυνατότητες
αμέτρητους προορισμούς...

Ένας θρίαμβος είναι τελικά
η απογείωση και η καλημέρα
μοιράζονται τις ίδιες παραξενιές...

Κλωτσάνε ατίθασες στο φως
με όλο το πάθος της νύχτας
ή την απόγνωση της...

Μια σιλουέτα προορισμένη για ζωή εναέρια...

Μια λέξη αυθόρμητα εξατμιζόμενη...