Πρωϊνό στο Saint Germain
τα βροχερά καφενεδάκια
με τις καρέκλες σε τετράδες
κοιτούν τους καλλιτέχνες δρόμους...
Χάλκινος αυτοσχεδιασμός
atonal διαδρομή σε όμορφες τζαμαρίες
κούπες art nouveau...κομψά καπέλα
Oμολογίες και σιωπές
κρεμασμένες από του drummer τα σκουπάκια
γλύφουν ρυθμικά τα τύμπανα..
Η κουβέντα μας σαν cinema
στην δική της ανώνυμη έρημο
ανοίγει την πόρτα του café
και χάνεται...
Κλείνει με νόημα το μάτι
στα πουλιά που υπερίπτανται...
γεμίζει το ρεζερβουάρ του Τhunderbird
σε ένα βενζινάδικο της Arizona
απ' ένα καταχτυπημένο κόκκινο ψυγείο...
Γλυκιά μου...
η φωνή σου ντυμένη στα παστέλ...
θυμίζει cookies και καφετιέρες που αχνίζουν υπομονετικά
τόσο εξαίσια φθαρτή
U taste so good baby...
